بازیگر فیلم و سریال Fidel Castro (فیدل کاسترو)

فیدل آلخاندرو کاسترو روز (۱۳ اوت ۱۹۲۶ – ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶) انقلابی و سیاستمدار کوبایی بود که از ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۶ به عنوان نخست‌وزیر کوبا و از ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۸ رئیس‌جمهور کوبا بود. از نظر ایدئولوژیک یک مارکسیست-لنینیست و ناسیونالیست کوبایی نیز بود. دبیر اول حزب کمونیست کوبا از سال 1961 تا سال 2011. تحت مدیریت او، کوبا به یک کشور کمونیستی تک حزبی تبدیل شد. صنعت و تجارت ملی شدند و اصلاحات سوسیالیستی دولتی در سراسر جامعه اجرا شد. کاسترو که در بیران، اورینته، پسر یک کشاورز ثروتمند اسپانیایی به دنیا آمد، در حین تحصیل در رشته حقوق در دانشگاه هاوانا، ایده های چپ و ضد امپریالیستی را پذیرفت. پس از شرکت در شورش‌ها علیه دولت‌های راست‌گرا در جمهوری دومینیکن و کلمبیا، او برنامه‌ریزی برای سرنگونی رئیس‌جمهور کوبا فولگنسیو باتیستا، انجام یک حمله ناموفق به پادگان مونکادا در سال 1953. پس از یک سال زندان، کاسترو به مکزیک سفر کرد و در آنجا یک سازمان تشکیل داد. گروه انقلابی جنبش 26 جولای به همراه برادرش رائول کاسترو و ارنستو "چه" چه گوارا کاسترو با بازگشت به کوبا، با رهبری جنبش در یک جنگ چریکی علیه نیروهای باتیستا از سیرا ماسترا، نقشی کلیدی در انقلاب کوبا ایفا کرد. پس از سرنگونی باتیستا در سال 1959، کاسترو به عنوان نخست وزیر کوبا قدرت نظامی و سیاسی را به دست گرفت. ایالات متحده به مخالفت با دولت کاسترو آمد و با ترور، محاصره اقتصادی و ضدانقلاب، از جمله حمله به خلیج خوک ها در سال 1961، تلاش ناموفق برای برکناری او کرد. کاسترو با مقابله با این تهدیدات، با اتحاد جماهیر شوروی همسو شد و به شوروی اجازه داد تا جای خود را به این کشور برسانند. تسلیحات هسته‌ای در کوبا، منجر به بحران موشکی کوبا - یک حادثه تعیین‌کننده از جنگ سرد - در 1962. کاسترو با اتخاذ یک مدل توسعه مارکسیستی-لنینیستی، کوبا را به یک دولت تک حزبی و سوسیالیستی تحت حاکمیت حزب کمونیست تبدیل کرد، اولین کشور در نیمکره غربی. سیاست های معرفی برنامه ریزی اقتصادی مرکزی و گسترش مراقبت های بهداشتی و آموزشی با کنترل دولتی مطبوعات و سرکوب مخالفان داخلی همراه بود. در خارج از کشور، کاسترو از گروه‌های انقلابی ضد امپریالیست حمایت کرد و از تأسیس دولت‌های مارکسیستی در شیلی، نیکاراگوئه و گرانادا و همچنین اعزام نیرو برای کمک به متحدان در جنگ داخلی یوم کیپور، اوگادن و آنگولا حمایت کرد. این اقدامات، همراه با رهبری کاسترو از جنبش غیرمتعهدها از سال 1979 تا 1983 و انترناسیونالیسم پزشکی کوبا، وجهه کوبا را در صحنه جهانی افزایش داد. پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال 1991، کاسترو کوبا را از طریق رکود اقتصادی "دوره ویژه" رهبری کرد و ایده های محیط زیست گرا و ضد جهانی شدن را پذیرفت. در دهه 2000، کاسترو اتحادهایی را در "جند صورتی" آمریکای لاتین - یعنی با ونزوئلا هوگو چاوز - ایجاد کرد و اتحاد بولیواری برای قاره آمریکا را تشکیل داد. در سال 2006، کاسترو مسئولیت های خود را به معاون رئیس جمهور رائول کاسترو، که در سال 2008 توسط مجلس ملی به ریاست جمهوری انتخاب شد، منتقل کرد. توضیحات بالا از مقاله ویکی پدیا فیدل کاسترو، دارای مجوز تحت CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت کنندگان در ویکی پدیا.

Fidel Alejandro Castro Ruz (13 August 1926 – 25 November 2016) was a Cuban revolutionary and politician who served as Prime Minister of Cuba from 1959 to 1976 and President from 1976 to 2008. Ideologically a Marxist–Leninist and Cuban nationalist, he also served as the First Secretary of the Communist Party of Cuba from 1961 until 2011. Under his administration, Cuba became a one-party communist state; industry and business were nationalized, and state socialist reforms were implemented throughout society. Born in Birán, Oriente, the son of a wealthy Spanish farmer, Castro adopted leftist and anti-imperialist ideas while studying law at the University of Havana. After participating in rebellions against right-wing governments in the Dominican Republic and Colombia, he planned the overthrow of Cuban President Fulgencio Batista, launching a failed attack on the Moncada Barracks in 1953. After a year's imprisonment, Castro traveled to Mexico where he formed a revolutionary group, the 26th of July Movement, with his brother Raúl Castro and Ernesto "Che" Guevara. Returning to Cuba, Castro took a key role in the Cuban Revolution by leading the Movement in a guerrilla war against Batista's forces from the Sierra Maestra. After Batista's overthrow in 1959, Castro assumed military and political power as Cuba's Prime Minister. The United States came to oppose Castro's government and unsuccessfully attempted to remove him by assassination, economic blockade, and counter-revolution, including the Bay of Pigs Invasion of 1961. Countering these threats, Castro aligned with the Soviet Union and allowed the Soviets to place nuclear weapons in Cuba, resulting in the Cuban Missile Crisis – a defining incident of the Cold War – in 1962. Adopting a Marxist–Leninist model of development, Castro converted Cuba into a one-party, socialist state under Communist Party rule, the first in the Western Hemisphere. Policies introducing central economic planning and expanding healthcare and education were accompanied by state control of the press and the suppression of internal dissent. Abroad, Castro supported anti-imperialist revolutionary groups, backing the establishment of Marxist governments in Chile, Nicaragua, and Grenada, as well as sending troops to aid allies in the Yom Kippur, Ogaden, and Angolan Civil War. These actions, coupled with Castro's leadership of the Non-Aligned Movement from 1979 to 1983 and Cuba's medical internationalism, increased Cuba's profile on the world stage. Following the Soviet Union's dissolution in 1991, Castro led Cuba through the economic downturn of the "Special Period", embracing environmentalist and anti-globalization ideas. In the 2000s, Castro forged alliances in the Latin American "pink tide" – namely with Hugo Chávez's Venezuela – and formed the Bolivarian Alliance for the Americas. In 2006, Castro transferred his responsibilities to Vice President Raúl Castro, who was elected to the presidency by the National Assembly in 2008. Description above from the Wikipedia article Fidel Castro, licensed under CC-BY-SA, full list of contributors on Wikipedia.